تبليغاتX
عاشقی جرم قشنگیست به انکارش مکوش

عاشقی جرم قشنگیست به انکارش مکوش

رویای من

اگر گرم و اگر سردیم باهم
اگر سبز و اگر زردیم با هم

همین اول بیا عهدی ببندیم
اگر سود و ضرر کردیم با هم

چگونه بگذرم از تو؟ چگونه
که ما همزاد یکدردیم باهم

من از این راه می ترسم نترسم؟
بیا! از نیمه برگردیم باهم

میان کینه ها از خود بپرسیم
که آیا ما جوان مردیم باهم

چنان با من شبیهی.. نیست پیدا
دو تن.. انگار یک فردیم باهم


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 29 شهریور1389 ساعت 9:19 موضوع | لینک ثابت


خسته شدم،
نیست شدم...
گوشم از این حرف، پُر است:
                  " آخر غصه، مُردن است!


مُردن من،
همین دم است!
                  " که از تو دورمانده ام.


من که بدون روی ِ تو،
رو، به هوا، نمیکنم.
من که بدون چشم تو،
بنده دعا نمیکنم.


دور شدی،
کور، شدم.
                 " مشعل بی نور شدم.


من!
که بدون اسم ِ تو،
اسم، صدا  نمیکنم.


ماه،
چه ماه ِ کاملی!
دست مریزاد، خدا!
من که بدون روی او
ماه نگا نمیکنم...


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 29 شهریور1389 ساعت 9:18 موضوع | لینک ثابت


من در کنار توام اگر چشم وا کنی

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

 

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

 

موهات را ببند دلم را تکان نده

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن

 

من در کنار توام اگر چشم وا کنی

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن

 

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن

 

امشب برای ماندنمان استخاره کن

اما به آیه های بدش اعتنا نکن


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 29 شهریور1389 ساعت 9:17 موضوع | لینک ثابت


دلم درشهر غربت بیقرار است/به دنبال تو در شب رهسپار است/ولی از هرکه میگیرم سراغت/جوابم انتظار و انتظار است


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در چهارشنبه 24 شهریور1389 ساعت 20:58 موضوع | لینک ثابت


کم نامه خاموش برایم بفرست/

ازحرف پرم گوش برایم بفرست/

دارم خفه میشم دراین تنهایی/

لطفا کمی اغوش برایم بفرست/


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 15 شهریور1389 ساعت 22:47 موضوع | لینک ثابت


عقل میگفت که دل منزل وماوای من است/

عشق خندید که یاجای تو یا جای من است/

عقل پرسید که دشوارتر از مردن چیست/

عشق فرمود فراق از همه دشوارتر است


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 15 شهریور1389 ساعت 22:45 موضوع | لینک ثابت


یک لحظه دلم خواست صدایت بکنم/

گردش به حریم باصفایت بکنم/

آشوب دلم به من چنین فرمان داد/

درسجده بیفتم ودعایت بکنم

................................................

بی تو پیمودن شبها شدنی نیست/

شب های پرازدرد که فردا شدنی نیست/

گفتم که برایت بفرستم دل خود را/

افسوس که چون نامه دلم تاشدنی نیست


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 15 شهریور1389 ساعت 22:43 موضوع | لینک ثابت


تا زنده ای دنیا عزیز است / تا زنده ای دنیای من باش / در ظلمت سرد زمانه / خورشید بی همتای من باش .


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 14 شهریور1389 ساعت 11:30 موضوع | لینک ثابت


تو بشو یاس قشنگ لحظه های بی قرارم / من میشم زلال بارون تا کنارت تو ببارم .


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 14 شهریور1389 ساعت 11:28 موضوع | لینک ثابت


من و تو از تبار بی کسانیم / در این غوغا چه کس را کس بدانیم / کسی نشنیده فریاد کمک را / کمک کن تا برای هم بمانیم .


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 14 شهریور1389 ساعت 11:27 موضوع | لینک ثابت


      عشق  یعنی                                               

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                        مجنون

    در                                         عشق يعني ...                             شدن

ساختن                                                                             عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

 

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پراز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

 

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

         اسرار     يعني      

    دوستت دارم


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در پنجشنبه 11 شهریور1389 ساعت 22:38 موضوع | لینک ثابت


ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم
چند وقتی است که هر شب به تو می اندیشم
به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور
به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور
به همان زل زدن از فاصله دور به هم
یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم
به نفسهای تو در سایه سنگین سکوت
به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت
شبحی چندشبی است عافت جانم شده است
اول اسم کسی ورد زبانم شده است
در انگار کسی در پی انکار من است
یک نفر مثل خودم عاشق دیدار من است
یک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزیش
میتوان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

آی بیر نگتر از آینه یک لحظه بایست
راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست
اگر این حادثه ی هر شبه تصویر تو نیست
پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکی است؟
حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش
عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش

آری آن سایه که شب عافت جانم شده بود
آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود
اینک از پشت دل آینه پیدا شده است
آن الفبای دبستانی دلخواه تویی
عشق من ! آن شبح شاد شبانگاه تویی


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در سه شنبه 9 شهریور1389 ساعت 17:8 موضوع | لینک ثابت


به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم

یا اگر شادی زیبایی تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم

من صبورم اما...

چقدر با همه ی عاشقیم محزونم!

و به یاد همه خاطره های گل سرخ

مثل یک شبنم افتاده زغم مغمومم

من صبورم اما...

بی دلیل از قفص کهنه ی شب می ترسم

بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ  غروب

و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند ... می ترسم.

من صبورم اما.


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 7 شهریور1389 ساعت 9:8 موضوع | لینک ثابت


بی نگاهِ عشق مجنون نیز لیلایی نداشت
بی مقدس مریمی دنیا مسیحایی نداشت

بی تو ای شوق غزل‌آلوده‌یِ شبهای من
لحظه‌ای حتی دلم با من هم‌آوایی نداشت

آنقدر خوبی که در چشمان تو گم می‌شوم
کاش چشمان تو هم اینقدر زیبایی نداشت!

این منم پنهانترین افسانه‌یِ شبهای تو
آنکه در مهتاب باران شوقِ پیدایی نداشت

در گریز از خلوت شبهایِ بی‌پایان خود
بی تو اما خوابِ چشمم هیچ لالایی نداشت

خواستم تا حرف خود را با غزل معنا کنم
زیر بارانِ نگاهت شعر معنایی نداشت

پشت دریاها اگر هم بود شهری هاله بود
قایقی می‌ساختم آنجا که دریایی نداشت

پشت پا می‌زد ولی هرگز نپرسیدم چرا
در پس ناکامیم تقدیر جاپایی نداشت

شعرهایم می‌نوشتم دستهایم خسته بود
در شب بارانی‌ات یک قطره خوانایی نداشت

ماه شب هم خویش می‌آراست با تصویرِ ابر
صورت مهتابی‌ات هرگز خودآرایی نداشت

حرفهای رفتنت اینقدر پنهانی نبود
یا اگر هم بود ، حرفی از نمی آیی نداشت

عشق اگر دیروز روز از روز‌گارم محو بود
در پسِ امروز‌ها دیروز، فردایی نداشت

بی تواما صورت این عشق زیبایی نداشت
چشمهایت بس که زیبا بود زیبایی نداشت


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در شنبه 6 شهریور1389 ساعت 23:46 موضوع | لینک ثابت


نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت
 پرده ی خلوت اینغمکده بالا زد و رفت
 کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد
 خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت
 درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد
 آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت
خرمن سوخته ی ما به چه کارش می خورد
که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت
رفت و از گریه ی توفانی ام اندیشه نکرد
 چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت
 بود ایا که ز دیوانه ی خود یاد کند
 آن که زنجیر به پای دل شیدا زد و رفت
 سایه آن چشم سیه با تو چه می گفت که دوش
 عقل فریاد برآورد و به صحرا زد و رفت


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در شنبه 6 شهریور1389 ساعت 23:44 موضوع | لینک ثابت


دلم گرفته، ای دوست!

هوایِ گریه با من؛

 

گر از قفس گریزم،

کجا رَوَم، کجا، من؟

 

کجا رَوَم؟

که راهی به گلشنی ندانم،

که دیده بَرگشودم به کنجِ تنگنا، من.


نه بَسته ام به کس دل، نه بسته کس به من نیز:

چو تخته پاره بَر موج، رَها، رَها، رَها، من.


زِِ من هَر آن که او دور، چو دل به سینه نزدیک؛

به من هَر آن که نزدیک، ازو جدا، جدا، من!


نه چشمِ دل به سوئی، نه باده در سبوئی

که تر کنم گلوئی به یادِ آشنا، من.

 

زِ بودنم چه اَفزود؟ نبودنم چه کاهد؟

که گویدم به پاسخ که زنده ام چرا من؟

 

ستاره ها نهفتم در آسمانِ اَبری ...

دلم گرفته، ای دوست! هوای گریه با من ... 

 



 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در شنبه 6 شهریور1389 ساعت 23:24 موضوع | لینک ثابت


 

تو را به اندازه زیبایی خاطره ات دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی كه نشناخته ام دوست می دارم

اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های آسمان دوست می دارم

تو را به اندازه خودت ، اندازه آن قلب پاکت دوست می دارم

تو را به اندازه هر ثانیه دوریت دوست می دارم

به اندازه هر ثانیه اش که هر ثانیه برایم سالها مي گذرد دوست می دارم

به خدا بی توهرلحظه چشمانم می بارد... بازهم دوستت دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در شنبه 6 شهریور1389 ساعت 20:11 موضوع | لینک ثابت


سلام به همه دوستان الان اونقدر خوشحالم که نمیتونم چیزی بنویسم.همتونو دوست دارم این شب هیچ وقت از یادم نمیره.


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در جمعه 5 شهریور1389 ساعت 23:6 موضوع | لینک ثابت


شبها را بیخواب گذراندم...!!! وفکر این که چه باید بکنم...!!! از او بگذرم...!!! یا برای همیشه پیشش بمانم...!!! یااینکه تیغ را روی رگ گذارم...!!! و آنقدر فشار دهم که دیگر نفسی نماند...!!! تا روح از بدنم جدا شود...!!! اما.............. اما.............. اما به این دست یافتم که بی او نمیتوانم...!!! نمیتوانم....!!! نـــــــــــــــــــمی تـــــــــــــــــــــوانــــــــــــــــــــــــم 


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در پنجشنبه 4 شهریور1389 ساعت 20:2 موضوع | لینک ثابت


خسته ام؟! خسته ام می فهمید ؟! خسته از آمدن و رفتن و آواره شدن خسته از منحنی بودن عشق خسته از حس غریبانۀ این تنهایی به خدا خسته ام از این همه تکرار سکوت به خدا خسته ام از این همه لبخند دروغ به خدا خسته ام از حادثۀ صاعقه بودن در باد همۀ عمر دروغ . گفته ام من به همه گفته ام : عاشق پروانه شدم ! واله و مست شدم از ضربان دل گل ! شمع را میفهمم ! کذب محض است دروغ است دروغ !! من چه می دانم از حس پروانه شدن


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در پنجشنبه 4 شهریور1389 ساعت 20:2 موضوع | لینک ثابت


به خدا عشق به رسوا شدنش مي ارزد

و به مجنون  و به ليلا شدنش مي ارزد

دفتر قلب مرا واکن و نامي بنويس

سند عشق به رسوا شدنش مي ارزد

گر  چه من تجربه اي از نرسيدن هايم

کوشش رود به دريا شدنش مي ارزد

کيستم؟ باز همان آتش سردي که هنوز

حتم دارم که به احيا شدنش مي ارزد

 دل من در سبدي عشق به نيل توسپرد

نگهش دار به موسي شدنش مي ارزد

غزلم سالها  گرچه در اين پيله بماند

صبر اين کرم به زيبا شدنش مي ارزد


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در سه شنبه 19 مرداد1389 ساعت 23:58 موضوع | لینک ثابت


نازنین من :


سکوت شبانه هایم همیشه عبور قصه ی تورا تکرار میکند ...

واین منم که در شراره های احساس تو زبانه میکشم .

خاطره های ما همیشه بن بستی است از عاطفه های رنگ پریده

ونیازهای ما همیشه از غروری دردناک می پوسد.

این جا من هنوز هم اسیر خیال تو ام .

مرا به اعتبار کدام سپیده به ابتدای شب رها کردی ؟

به امید کدام بهار مرا به ویرانی پاییز سپردی ؟

طلوع امیدم را به غروب انتظارم پیوند بزن وبا سحرگاهان بیا ! !
 


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در دوشنبه 18 مرداد1389 ساعت 0:55 موضوع | لینک ثابت


 بنگر که چه بی تابم بر عشق تو می تابم با مرگ ، ولی شاید احساستو دریابم بعد از من دیوانه دیگر به که روی آری ؟ گل ، از چه کسی گیری ؟ دل را به که بسپاری ؟ من می روم و عشقم چون باد به دنبالت دیگر چه کسی پرسد هر روز ، ز احوالت ؟ گفتی که برو شاید کردی تو فراموشم من رفتم و دیدم نه با مرگ ، هم آغوشم من حسرت وصلت را در ظلمت شب دارم امّید محال است این دیگر ، نه تویی یارم بعد از تو چه خواهم بود ؟ یک عاشق رویایی ؟ پس مرگ ، همان بهتر بی عشق ، چه فردایی ؟ در ظلمت این شبها


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در جمعه 15 مرداد1389 ساعت 23:1 موضوع | لینک ثابت


می خوام یه قصری بسازم
پنجره هاش آبی باشه
من باشم و تو باشی و
یه شب مهتابی باشه
امشب می خوام از آسمون
یاسهای خوشبو بچینم
امشب می خوام عکس تو رو
تو خواب گل ها ببینم
کاشکی بدونی چشمات رو
به صد تا دنیا نمی دم
یه موج گیسوی تو رو
به صد تا دریا نمی دم
کاش تو هوای عاشقی
همیشه پیشم بمونی
از تو کتاب زندگی
حرفای رنگی بخونی
حتی اگه دلت نخواد
اسم تو ، تو قلب منه
چهره تو یادم میاد
وقتی که بارون می زنه
امشب می خوام برای تو
یه فال حافظ بگیرم اگر که خوب در نیومد
به احترامت بمیرم


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در چهارشنبه 13 مرداد1389 ساعت 11:17 موضوع | لینک ثابت


به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد/

که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد/

لب تو میوه ی ممنوعه ولی لبهایم/

هرچه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد/


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 10 مرداد1389 ساعت 1:25 موضوع | لینک ثابت


آسمان کوچک من همه شب بارانیست/

همه شب در تب چشمان ترمهمانیست/

شکوه از فاصله ها نیست که از قلب من است/

غم و اندوه دل عاشق من پنهانیست/


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 10 مرداد1389 ساعت 1:22 موضوع | لینک ثابت


امشب به دلم هوای یارم زده است/

بردیده هوس روی نگارم زده است/

امشب که زحالش خبری نیست مرا/

بادآمده از سایه کنارم زده است/

امشب زفراغ روی ماهش زخمی/

براین دل تنگ بیقرارم زده است/

فردا که رسد بر سرمن خواهد دید/

دیشب غمش ازحنجره دارم زده است/


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در پنجشنبه 7 مرداد1389 ساعت 0:15 موضوع | لینک ثابت


رسم ما آوارگان ترک وفای دوست نیست / رسم ما دریا دلان خشکیدن احساس نیست / ما محبت را به نام دوست ارزان میکنیم / تا صداقت زنده است ما هم رفاقت میکنیم .


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در پنجشنبه 27 خرداد1389 ساعت 20:47 موضوع | لینک ثابت


کاش رويا هايمان روزي حقيقت مي شدند... تنگناي سينه ها دشت محبت

 مي شدند... سادگي مهر و صفا قانون انسان بودن است... کاش

قانونهايمان يک دم رعايت مي شدند ...اشکهاي همدلي از روي مکر است

 و فريب ...،کاش روزي چشم هامان با صداقت مي شدند... گاهي از غم

مي شود ويران دلم ...، کاشکي دلها همه مردانه قسمت ميشدند


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در چهارشنبه 12 خرداد1389 ساعت 12:45 موضوع | لینک ثابت


دیده در هجر تو شرمنده ی احسانم کرد /   بس که شب ها گهر اشک بد امانم کرد

ماجرای دل دیوانه بگفتم با شمع  / آنقدر سوخت که از گفته پشیمانم کرد  . .


 

نوشته شده توسط علیرضا پورحسین در یکشنبه 9 خرداد1389 ساعت 9:29 موضوع | لینک ثابت


 آپلود عکس - شبکه اجتماعی فیس نما - قالب وبلاگ